15 augustus 2011 vieren wij alle moeders. Het is een hoogdag in onze kerk … en tevens de verjaardag van pater Filip. Wij willen hier absoluut zijn leeftijd niet verraden, maar hij zegt zelf dat hij voortaan niet meer hoeft te betalen op bus of tram. Het parochieteam van Sint Jacob in Borsbeek wilde hem verrassen met een mosselfeestje. Zomaar onder ons. Maar, … als wij nu eens de parochianen mee uitnodigden ?
Zo gedacht, zo gezegd, zo gedaan. In alle stilte – het moest immers voor hem geheim blijven – en via mond aan mond reclame, schreven zich liefst 132 mensen in, waaronder een aantal van andere parochies waar hij ook pastoor is. Allen wisten perfect te zwijgen zodat hij (in de tuinen en de salons van de basisschool) wel even overdonderd luisterde naar ons gezang “Lang zal hij leven !”.
Wij hadden als PT wel gedroomd van vele aanwezigen, maar zoveel en dat in volle vakantieperiode. Konden wij al dat werk wel aan ? En dan zie je voor de zoveelste keer dat onze parochiegemeenschap een band vormt van mensen die elkaar helpen: schenkers bij het aperitief, bloemschiksters voor de tafelversiering, tappers van pintjes, wijnschenkers bij het eten, uitdelers van mosselen en frieten, opruimers en afwassers. FANTASTISCH !
Het PT dankt al deze vrijwilligers die spontaan meehielpen om er een echt feest van te maken. Wellicht is deze samenhorigheid het mooiste geschenk voor de jarige. Door middel van een tafelspeech hebben wij, in naam van al zijn parochianen, onze dank uitgedrukt voor de ongelooflijke inzet van pater Filip. U kunt de tekst hierna lezen.
GELUKKIG VERJAARDAG AAN PATER FILIP !!!
Het parochieteam: Lutgart, Myriam, Rita, Johan en Herman
Beste Filip, lieve mensen,
Elke preek van pater Filip begint met « lieve mensen ». Het PT pikt vandaag deze aanspreektitel.
Lieve mensen, vandaag is Filip jarig. Weten jullie dat hij een beroemde naam draagt ? Een Griekse naam nog wel: PHILIPPUS. “Phil” komt van het werkwoord “philein” = “liefhebben” en “hippos” is “een paard”.
Beste paardenliefhebber, vandaag trakteren wij U op mosselen. En voor een keer bestaat de zonde van de gulzigheid niet. Hang dus niet de heilige uit.
Lieve mensen, gelukkig bestaan er al twee heiligen met zijn naam, zodat hij daarvoor geen moeite meer moet doen. Er is een Philippus de apostel en er is ook Filip Neri. Deze laatste was een opgewekte vrolijke man en deze krijgt dan ook onze voorkeur. Zijn lijfspreuk was “Probeer goed te zijn voor de mensen” en hij werd beschouwd als de eerste straathoekwerker van zijn tijd. Hij wilde goedheid brengen naar de mensen omdat ze daar beter van werden en omdat hij er zelf vrolijk en gelukkig door werd. Woorden die Filip, “onze Filip” ten voeten uit tekenen. Maar, maar, om volledig te zijn moet er vermeld worden dat die twee heiligen dochters hadden, de apostel twee en de andere wel vier. Ja, dat is nogal wat ! Dat woord “dochter” moeten wij wel in de gelovige zin van het woord interpreteren. Een dochter was een bekeerlinge. Of wat dachten jullie ?
Er zijn over Filip ook weerspreuken.
Als Sint Filippus regent, Is de oogst gezegend.
S’il pleut à la Saint-Philippe, Le pauvre n’a pas besoin du riche.
(Met Sint Filip regen, De arme behoeft geen rijke).
Filip is een wijze, hij komt immers uit het Oosten, uit de Liemburg. Deplojje is zijn dialect bijna kwijt, al blijft hij spreken over “echgenoten”. De “t” mag niet meedoen. De liefde voor zijn geboortedorp klinkt in zijn preken door. Hij vertelt ons regelmatig over zijn jeugd op de boerderij en dat horen wij graag. Maar zijn die verhalen wel allemaal waar ? Wij hebben er het raden naar. Toch maar voortdoen aub want die beelden spreken ons aan.
Filip speelde voetbal bij Jeedee in de jaren 70. Jeedee was toen een voetbalploegske, gesticht op de zolder in het vroegere schoolhuis. De “Flup” kwam meespelen, hij een ster bij Stade Leuven, hij de theoloog, hij kwam, zag en overwon. Hij was verdediger, spil van de ploeg, kopper (niet verwarren met koppig), hij sprong boven de anderen uit: kortom een voetballende pater in het katholiek sportverbond. Zijn medespelers geloofden niet dat hij ne pastoor was en dat ze niet zo hard mochten vloeken. Ze geloofden er niks van: hij was gewoon een van hen. Een grooooot compliment.
Tijdens een vergadering van de Chiroleiding werd eens zijn plastron afgeknipt. Dat vond hij niet erg want hij draagt niet graag een cravatte. En hoeveel kampen heeft hij niet bezocht, soms maar voor een uurtje en weer weg naar een andere dringende afspraak. Hoe hij dat volhoudt zal wel altijd een onverklaarbaar mirakel blijven. Hetzelfde met zijn wandelclubje: als ze drie dagen gaan wandelen in de Ardennen, dan rijdt hij alle dagen heen en weer, drie keer ’s morgens en drie keer ’s avonds, want “Ich heb dat en dat nog te doen”. Alleen zijn kaartersclub laat hij weinig of niet in de steek. Heeft de speelduivel hem beet ? Beet ? Een beetje.
Heel lang geleden, heeeel lang geleden, in de tijd dat zuster Annie nog een jong nonneke was, kwam pater Filip voor de eerste maal naar Borsbeek. Hij belde bij het klooster en de portierster (een postulante) verwittigde zuster Annie dat er (ik citeer) “ een jonge gast op U staat te wachten aan de poort”. Ja watte ! Hier moeten wij toch het fijne van weten. Wel, Filip zocht hulp om een zee van bloemen op te ruimen in de kerk na een huwelijk. Hij vond er uiteindelijk niks beter op dan al die bloemen maar weg te geven. En die eigenschap van geven en helpen is HET kenmerk van hem gebleven, samen met zijn humor.
Beste Filip, beste pater Filip, beste pastoor, blijf aub nog lang in ons midden. Wij willen je nog niet missen. Omdat wij onze dankbaarheid niet zo goed onder woorden kunnen brengen, zeggen wij “dank U” met een cadeauke. Wij hebben ALLEMAAL wat bijgedragen aan een pakje geschenkbonnen. Ga eens naar Tongerlo in de abdijwinkel De Oude Linden. Kies daar zelf een boek, een CD of DVD, een icoon of iets anders.
De oude Romeinen konden het al zo mooi zeggen. Ad multos annos. Nog vele gezonde en gelukkig jaren, liefst samen met ons.
Een gelukkige verjaardag van je parochianen !
15 augustus 2011